Archive

Archive for Ιουλίου 2012

Στίχοι Τραγουδιών & Ψυχολογία

Ιουλίου 31, 2012 1 Σχολιο

Επηρεάζουν οι στίχοι τραγουδιών την Ψυχολογία μας;

Από καιρό το σκεφτόμουν. Πολλά τραγούδια σκεφτόμουν ότι ενισχύουν ψυχοπαθολογικά φαινόμενα. Για παράδειγμα τα τραγούδια «Δεν κοιμάμαι τώρα πια το βραδιά» ή «Σε χρειάζομαι» μου φαινόταν ότι ενισχύουν συμπτώματα αυπνίας, εξάρτησης σε σχέση.

Φαίνεται πως η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι ΘΕΤΙΚΗ σύμφωνα με  μια πρόσφατη έρευνα.

Συσχετισαν οι ερευνητές τις αλλαγές στα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας και στα συναισθήματα με τους στίχους των ΤΟΡ 10 τραγουδιών από το 1980 εώς το 2007 και βρήκαν τα παρακάτω:

  • Οι στίχοι των τραγουδιων έστιαζαν όλο και  περισσότερο στο άτομο αυτό καθ’ αυτόν τα τελευταία 27 χρόνια. Λέξεις που σχετίζονταν με την κοινότητα και την κοινωνική αλληλεπίδραση εξαφανίστηκαν την ίδια χρονική περίοδο.
  • Η ανάλυση των στίχων έδειξε ότι η συγκεκριμένη μουσική έγινε πιο αντικοινωνική και θυμωμένη.
  • Οι ρυθμοί κατάθλιψης, μοναξιάς, και αυτό-εστίασης (self-focus) αυξήθηκαν παραλληλα με τους στίχους που είχαν παρόμοια θέματα.

Πηγή

Συμπέρασμα: Ας προσέχουμε τι ακούμε για να μην ψυχοπλακωνόμαστε.

Η Καταθλιπτική Αγία.

Ιουλίου 23, 2012 3 Σχόλια

Μα θα απορήσει κανείς  Καταθλιπτική και Αγία γίνεται; Και όμως γίνεται!

Ο λόγος για την Αγία Ολυμπιάδα  που η μνήμη της τιμάται στις 25 Ιουλίου.   Το ότι έπασχε από κατάθλιψη δεν το λέω εγώ αλλά το φανερώνουν οι Επιστολές του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που της έστελνε για να την στηρίζει όταν είχε εξοριστεί.

Θεωρώ τρία τα σημαντικά γεγονότα που την οδήγησαν στην κατάθλιψη σε συνδυασμό πάντα με την ευαισθησία που ενδεχομένως να έφερε στην νευροχήμεια (εννοώ τους νευροδιαβιβαστές που ρυθμίζουν την διάθεση σεροτονίνη, νοραδρεναλίνη κ.α.) του εγκεφάλου της:

α) έμεινε ορφανή σε πολύ μικρή ηλικία

β) χήρεψε αμέσως (δυο χρόνια) μετά το γάμο της

γ) εξόρισαν τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο που αποτελούσε δεξί του χέρι και το είχε και Πνευματικό Πατέρα.

Τι θέλω να πω με αυτά;

  • Αγιότητα και Κατάθλιψη μπορεί να συνυπάρχει. Διαβάστε τον βίο της για δείτε πόσο άμεμπτη και πόσο είχε εμπεδώσει όλες τις χριστιανικές αρετές. Η Κατάθλιψη της Αγίας δεν οφείλεται σε αμαρτίες (το «από των πολλών μου αμαρτιών ασθενεί το σώμα, ασθενεί μου και η ψυχή» ισχύει για όλους εμάς) αλλά σε παθολογικά αίτια (βλ. πιο πάνω νευροχημεία εγκεφάλου) και  σε δυσάρεστα γεγονότα ζωής. Η κατάθλιψη δεν φαίνεται να  αποτελεί εμπόδιο στην Αγιότητα. Μπορεί ενδεχομένως να δυσχεραίνει την πορεία.
  • Αντί να θλίβεται και να καταθλίβεται ο Χρυσόστομος που τον τρέχαν άρρωστο στην εξορία καταθλιβόταν η Αγία Ολυμπιάδα. Ο Χρυσόστομος έλεγε και ξαναέλεγε «Δόξα τω Θεώ παντων ενέκεν» και «Τον εαυτόν μη αδικούντα ουδείς παραβλάψαι δύναται» ενώ η Αγία Ολυμπιάδα έκανε συνέχεια μαύρες σκέψεις.
  • Μπορεί να έχεις Αγίους Πνευματικούς που να σε συμβουλεύουν πνευματικά όπως είχε η Αγία Ολυμπιάδα (Γρηγόριο Θεολόγο, Ιωάννη Χρυσόστομο) αλλά εντούτοις να θλίβεσαι και να καταθλίβεσαι. Ακόμα και να μην μπορείς να βάλεις ένα χαρούμενο λογισμό.

Αγία του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών

Δείτε και την εργασία αυτή

Ένας ξεχασμένος Πολλαπλασιαστής Ισχύος

Ιουλίου 16, 2012 Σχολιάστε

Τι είναι ένας πολλαπλασιαστής ισχύος;

είναι αυτό που λέει η λέξη. πολλαπλασιάζει την ισχύ. π.χ. ένα ιπτάμενο τάνκερ πολλαπλασιάζει την ακτίνα δράσης των μαχητικών αεροσκαφών.

Σ’ αυτήν την ανάρτηση υποστηρίζω ότι το ήθος (διευκρινίζω όχι το ηθικό που και αυτό είναι απαραίτητο), οι αρχές και οι αξίες  των στρατιωτών, των αξιωματικών είναι ο ξεχασμένος πολλαπλασιαστής ισχύος.

Θυμάμαι από την θητεία μου αλλά και από τελευταίες πολεμικές ταινίες που είδα ότι πολλοί κληρωτοί και μόνιμοι το μόνο που τους απασχολούσε ήταν οι γκόμενες, τα γρήγορα αυτοκίνητα και τίποτα άλλο πιο πέρα. Ελάχιστοι είχαν πιο προχωρημένα ενδιαφέροντα.

Νομίζω ότι το ήθος, οι αρχές και οι αξίες σε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας είναι αυτό που θα προσφέρει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε ένα στρατό όταν θα χρειαστεί να προσφέρει τις  υπηρεσίες του.

 

 

Η Ηθική του Καπιταλισμού

Ιουλίου 15, 2012 2 Σχόλια

την συγκεκριμένη ανάρτηση την αφιερώνω στο φίλο μου Θεόδωρο!

Είναι γεγονός ότι ο Καπιταλισμός βασίζεται στον Προτεσταντισμό.

Και αυτό τεκμαίρεται από το βιβλίο του Max Weber «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού»

Ποιο οικονομικό σύστημα όμως θα προέκυπτε αν ακολουθούταν η Ορθόδοξη Ηθική;

Μήπως όμως δεν έχει νόημα η ερώτηση όμως; Μήπως όμως η Ορθόδοξη Ηθική είναι υπεράνω οικονομικών συστημάτων;

 

Μία Απορία και Μία Απάντηση

Ιουλίου 15, 2012 Σχολιάστε

Αναρωτιόμουν τις τελευταίες μέρες γιατί κάποιοι άνθρωποι ενώ γνωρίζουν ανθρώπους σοφίας και αρετής εντούτοις δεν επιλέγουν να συναναστρέφονται μαζί τους  όσο πιο συχνά μπορούν;

Η απάντηση μου ήρθε τυχαία καθώς διάβαζα στην Λυχνία Νικοπόλεως ένα άρθρο με τίτλο «Η πιο αληθινή οπτασία» γραμμένο από τον Αρχιμανδρίτη π. Βαρνάβα Λαμπρόπουλο και αφορά συνάντηση με τον Θεό μέσω των Αγίων Ανθρώπων.

Ποια είναι η απάντηση όμως;

Ότι χρειάζονται και προϋποθέσεις. Ποιες είναι:

Τις αναφέρω όπως τις κατάλαβα εγώ:

α) Μάτια ανοικτά. Πρέπει όταν δεις την σοφία τους, την αρετή τους να τα ΔΕΙΣ και να μην τα παραδεις. Πρέπει να την εκτιμήσεις ως αρετή και σοφία και όχι ως παραξενιά.

β) Αφού τα ΔΕΙΣ να τα ακολουθήσεις.

 

Ένα Είδος Φοβίας

Ιουλίου 9, 2012 2 Σχόλια

Σ’ αυτή την ανάρτηση θα ασχοληθώ με ένα είδος φοβίας το οποίο δεν νομίζω ότι είναι καταγεγραμμένο στα ψυχιατρικά εγχειρίδια DSM. Οι πιο διαδεδομένες φοβίες είναι η Κοινωνική Φοβία, η Αγοραφοβία και πιο ειδικές φοβίες απέναντι για παράδειγμα σε ζώα, έντομα κ.α. Για μια λίστα φοβιών δες εδώ!

Το συγκεκριμένο είδος φοβίας νομίζω παρατηρείται στον Χριστιανικό Κόσμο.

Χαρακτηριστικά το περιγράφει ο πατήρ Δοσίθεος Ηγούμενος της Ι.Μ. Τατάρνας. Αναφέρει:  Στην Τουρκία με λένε Εφεντή-Παπά και στην Ελλάδα Τράγο-Παπά.

Ποια είναι τα συμπτώματα:

Τα συμπτώματα είναι παρόμοια όπως και στις άλλες φοβίες απλώς το ερέθισμα (αφορμή) είναι διαφορετικό.

Συνοπτικά:

  • Εφίδρωση
  • Ταχυπαλμία
  • Αγχωτικές Σκέψεις
  • Αποστροφή
  • Μορφασμοί Απέχθειας στο πρόσωπο

καθώς και άλλα συμπτώματα τα οποία εμφανίζονται σε άλλα είδη φοβίας.

είναι μερικά από τα συμπτώματα τα οποία εμφανίζονται σε κάποιον όταν συναντά ένα χριστιανό Ιερέα (έγγαμο ή άγαμο) ή ένα Μοναχό.

Πως ονομάζεται αυτού του είδους η Φοβία. Προσωπικά της δίνω το όνομα Ρασοφοβία.

Νομίζω ότι δεν έχει διερευνηθεί η συγκεκριμένη φοβία. Ίσως γιατί στο Δυτικό κόσμο δεν κυκλοφορούν πολλοί χριστιανοί ρασοφόροι.

 

 

 

 

Εις Μνήμην Μελετίου Αρχιερέως (1933-2012)

Ιουλίου 7, 2012 1 Σχολιο

Αναμεταδίδω από το ιστολόγιο μου το εξαίρετο βιωματικό άρθρο του πατρός Βασιλείου Μπακογιάννη για τον μακαριστό Μητροπολίτη Μελέτιο Νικοπόλεως. Το συγκεκριμένο άρθρο αρχικά αναρτήθηκε εδώ!

Εύχομαι ο Θεός να τον δοξάσει στη Βασιλεία Του!

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΜΕΛΕΤΙΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ (1933-2012)

Υπό Aρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

«Σᾶς ἔτυχε μικρή Μητρόπολη» τοῦ εἶπε παρουσίᾳ μου ὁ παπᾶς ἀπό τό χωριό μου, λίγες μέρες μετά τήν ἐνθρόνισή του (1980). Καί ἡ ἀπάντησή του: «Καλύτερα νά ἦταν ἀκόμα πιό μικρή. Γιά νά μπορέσω νά τήν διοικήσω, ὅσο τό δυνατόν πιό καλά!».

Καί κρατώντας στά χέρια του τό ἀκάνθινο πηδάλιο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, κόπιασε, μόχθησε, πόνεσε, ἔκλαψε!

«Ἄν ἤξερα ἀπό πρίν τίς τεράστιες εὐθύνες πού ἔχει τό ἀξίωμα τῆς ἀρχιερωσύνης, δέν θά τό δεχόμουν οὔτε κατά διάνοιαν!», ἐκμυστηρεύθηκε σέ φίλο μου (2010).

Ἀναλαμβάνοντας τά «τιμόνι» τῆς Μητροπόλεως, βρῆκε «ταμεῖο» μέ ἔσοδα μηδαμινά. Καί δανείσθηκε τότε (1980) ἀπό προσωπικό του φίλο 100.000 δραχμές γιά τίς ἀνάγκες τῆς Μητροπόλεως. Καί κατώρθωσε σέ μιά πενταετία, 1980-1985, μέ τίς εἰσφορές τῶν πιστῶν, (γιατί ἐνέπνεε σεβασμό καί ἐμπιστοσύνη), νά ἀνεγείρει στήν Πρέβεζα (12.000 τότε κατοίκων) ἕνα μεγάλο τριώροφο πνευματικό κέντρο, πού ἀποτελεῖ πραγματικό στολίδι γιά τήν πόλη.

Καί τί δέν ἔκανε καθόλη του τήν ἀρχιερατεία· μοναστήρια, ἐκκλησιές, πνευματικά κέντρα σέ ἐνορίες κ.λ.π.

Ὁ ἀρχιερέας λέγεται ποιμενάρχης, γιατί εἶναι ὁ «ἀρχηγός» τῶν ποιμένων, τῶν ἱερέων. Πού σημαίνει πώς ἡ κύρια του ἀποστολή εἶναι ἡ «ἐποπτεία» τῶν ἱερέων του, γιατί αὐτοί γεμίζουν ἤ ἀδειάζουν τίς ἐκκλησιές.

«Ὅποιος ἱερέας ζεῖ πνευματική ζωή, θά εἶμαι δοῦλος του», εἶπε στούς ἱερεῖς του ὁ ἀείμνηστος Μελέτιος κατά τήν πρώτη ἱερατική σύναξη (Ἀπρίλιος 1980).

«Ἔκοψε» (στήν σύναξη αὐτή) τούς καλούς ἱερεῖς, τούς χειροθέτησε Πνευματικούς, καί τούς κάλεσε γιά συνεργάτες του. Τούς διόρισε σέ κεντρικές ἐνορίες, γιά νά «μαγνητίζουν» τόν κόσμο.

«Γλείψιμο», «κολακεία», «μέσο» δέν περνοῦσαν στόν ἀρχιερέα Μελέτιο.

Θυμᾶμαι: Ἦταν Μάης τοῦ 1980 (λίγο μετά ἐνθρόνισή του), Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων. Πῆγε ἐπίτηδες σέ ἕνα μικρό καί ὀρεινό χωριό τῆς Φιλιππιάδος, (ἤμουν καί ἐγώ μαζί του), γιά νά τιμήσει ἕναν πραγματικά εὐλαβέστατο Ἱερέα, (Δ΄κατηγορίας). Καί μόνο πού ἔβλεπες τόν ἱερέα αὐτόν, ἀγάλλιαζε ἡ καρδιά σου. Τόν χειροθέτησε Πνευματικό, λίγο μετά τόν ἔκανε Πρωτοπρεσβύτερο, καί στή συνέχεια τόν διόρισε Ἀρχιερατικό Φιλιππιάδος!

Πολλές φορές ἔλεγε στίς χειροτονίες ἱερέων, πώς ὁ παπᾶς εἶναι ἡ θύρα πού ὁδηγεῖ στό Χριστό. Καί ἕνας καλός παπᾶς, γίνεται ἡ καλή αἰτία, νά ἔρθουν οἱ ἄνθρωποι στό Χριστό καί νά σωθοῦν. Γι’ αὐτό (ἐπαναλαμβάνουμε) εἶχε σέ πρώτη γραμμή τούς καλούς ἱερεῖς. (Ἔτσι ζωντάνεψε ἡ Μητρόπολη!).

Τούς ἱερεῖς πού ἔπεφταν σέ λάθη, τούς νουθετοῦσε μέ ἀγάπη, μέ διάκριση, (γιατί ὁ σκοπός του δέν ἦταν νά τούς ἐξουθενώσει, ἀλλά νά τούς θεραπεύσει).

Θυμᾶμαι: Διακονοῦσα (1983) στό βιβλιοπωλεῖο τῆς Μητροπόλεως (Πρέβεζα). Μπῆκε στό βιβλιοπωλεῖο ἕνας παπᾶς ἀπό χωριό τῆς ὀρεινῆς Ἄρτης, κάπως «ἀλαφιασμένος». «Νά ἰδεῖς τί ἔπαθα, (μοῦ διηγήθηκε ὁ παπᾶς). Πῆγα στό γραφεῖο τοῦ Δεσπότη, μέ καλοδέχθηκε, μέ ρώτησε τί κάνει ἡ οἰκογένειά μου, πῶς πάει ἡ ἐνορία καί ἄλλα. Ἄσε π. Φ.., εἴχαμε εἰπεῖ στήν τελευταία μας σύναξη, πώς οἱ ἱερεῖς δέν πρέπει νά καπνίζουν. Καί ὅμως ἕνας ἱερέας ἀπό τά χωριά σας συνεχίζει νά καπνίζει καί μάλιστα στό καφενεῖο τοῦ χωριοῦ!». «Δέσποτά μου, γιά μένα χτυπάει ἡ καμπάνα! Καπνίζω ἀκόμα!». «Τό ξέρω! Γι’αὐτό σοῦ τό λέω, εὐλογημένε! Κόψτο νά ἡσυχάσεις!»

Εἶναι κοινή ὁμολογία, πώς ἔδειχνε στοργή καί ἀγάπη σέ ὅλους ἀνεξαιρετως τούς ἱερεῖς του (καί ὄχι μόνο!). Πάντοτε τούς ἀγκάλιαζε μέ ἐγκαρδιότητα! Ὅλους! Καί τούς χάϊδευε μέ τρυφερότητα, ἀστράφτοντας τό πρόσωπό του ἀπό χαρά! Μιλοῦσε μαζί τους χωρίς νά ὑπολογίζει οὔτε χρόνο, οὔτε κόπο.

Τούς πολύτεκνους καί φτωχούς ἱερεῖς, τούς βοηθοῦσε οἰκονομικά καί μάλιστα γενναίως! (Ὄχι ἐπειδή τοῦ τό «ἐπέβαλαν» οἱ Ἱ. Κανόνες (ΝΘ΄ Ἁγίων Ἀποστόλων), ἀλλά ἐπειδή τοῦ τό «ἐπέβαλε» ἡ ἀγάπη του καί ἡ εὐσπλαγχνία του πρός τούς ἱερεῖς του).

Μέ τήν «στρατηγική» του αὐτή, οἱ ἱερεῖς του τόν ἀγάπησαν, καί αὐτό τό μετέδιδαν καί στό ποίμνιό τους, καί σιγά-σιγά ζωντάνεψε ἡ Μητρόπολη.

Τό 1980-81 διακονοῦσα στόν Ἅγιο Νικόλαο Πρεβέζης. Ὑπῆρχε Κυριακή πού ἐκκλησιάζονταν καί δέκα ἄτομα! Τό 1990 λειτούργησα μιά Κυριακή ὡς «ἐπισκέπτης», καί ἐξεπλάγην! Θά ἦταν στήν ἐκκλησία (χωρίς μνημόσυνο) καί 150 ἄτομα! Τό 1981, στή γιορτή τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους (πολιούχος τῆς Πρέβεζας) ἡ ἐκκλησία ἦταν μισοάδεια. Παραβρέθηκα, ἀνήμερα τῆς γιορτῆς, μετά ἀπό δέκα περίπου χρόνια. Ἡ ἐκκλησία ἦταν γεμάτη! Ἐπί ἀρχιερατείας Μελετίου τό ἐκκλησίασμα σέ ὅλη τήν Μητρόπολη αὐξήθηκε κατακόρυφα! (Ὄντως μεγάλο, ἀνεκτίμητο ἔργο!).

Αὐτή ἡ ἀναγέννηση τῆς ἐπισκοπῆς, τόσο πολύ ἐντυπωσίασε τόν ἀμερικανό ὀρθόδοξο, λαϊκό, θεολόγο καθηγητή Stephen R. Lloyd- Moffett, ὥστε συνέγραψε τήν διδακτορική του διατριβή (σσ. 224) μέ αὐτό τό θέμα· τό πῶς δηλαδή ὁ Μητροπολίτης Μελέτιος κατάφερε νά ἀναγεννήσει τήν Μητρόπολή του. Τίτλος διατριβῆς του: «Beauty for ashes. The spiritual Transformation of a Modern Greek Commumity». (St. Vladimir’s Press Crestwood, New York, 2009).

Καί μόνο γι’ αὐτή τήν ἀνεκτίμητη προσφορά του στήν Ἱ. Μητρόπολη Νικοπόλεως, εἴμαστε βέβαιοι, πώς εἶχε καλή ἀπολογία ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Βήματος τοῦ Χριστοῦ, καί ἡ ψυχή του βρῆκε μέγα ἔλεος. (Τί πιό καλό γιά ἕναν Ἱεράρχη, ἀλλά καί γιά κάθε χριστιανό;). Αἰωνία του ἡ μνήμη του. ΑΜΗΝ.

Αρέσει σε %d bloggers: