Αρχική > Ηθική, Θρησκεία, Κοινωνία, Οικονομία, Φιλοσοφία > Η Ηθική του Καπιταλισμού

Η Ηθική του Καπιταλισμού

Ιουλίου 15, 2012 Σχολιάστε Go to comments

την συγκεκριμένη ανάρτηση την αφιερώνω στο φίλο μου Θεόδωρο!

Είναι γεγονός ότι ο Καπιταλισμός βασίζεται στον Προτεσταντισμό.

Και αυτό τεκμαίρεται από το βιβλίο του Max Weber «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού»

Ποιο οικονομικό σύστημα όμως θα προέκυπτε αν ακολουθούταν η Ορθόδοξη Ηθική;

Μήπως όμως δεν έχει νόημα η ερώτηση όμως; Μήπως όμως η Ορθόδοξη Ηθική είναι υπεράνω οικονομικών συστημάτων;

 

  1. Θόδωρος
    Ιουλίου 15, 2012 στο 10:54

    Ο χριστιανισμός ως ηθικό σύστημα (όχι με ηθικίζουσα έννοια, αλλά με οντολογική), μας αναφέρει ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος, δεν έχει σκοπό να αναμιχθεί με τα πολιτικά συστήματα, πόσο δε με τα οικονομικά. Σκοπό έχει να αγιάσει την κτίση και να τη μεταμορφώσει, βοηθώντας την ανθρωπότητα να ζήσει κατά φύσιν. Θα μιλούσαμε άραγε για οικονομικά σύστημα, αν η αγάπη εφαρμοζόταν στο ακέραιο;

    Όμως εξ αρχής οι πατέρες της εκκλησίας και οι απόστολοι, αντιλήφθηκαν ότι κάτι τέτοιο δε μπορεί να ισχύσει μέσα στην ιστορική πορεία της ανθρωπότητας, όπου πάντα το εγώ θα υπάρχει και πάντοτε η κακία και διαφθορά θα υπερτερούν (ποσοτικά και μόνο και όχι ουσιαστικά, γιατί προωθούν ακόμα και τότε την οικονομία του Θεού). Εξ ου και κάθε τρόπος σκέψης και φιλοσοφία, συνακόλουθα φέρνει ένα τρόπο σκέψης μία φιλοσοφία, μία πρακτική εφαρμογή στον καθημερινό βίο.

    Μία απάντηση σε αυτό ίσως δίνει ο εξαιρετικό Στήβεν Ρανσιμαν, στο βιβλίο του ο Βυζαντινός πολιτισμός, που αναφέρει πως το οικονομικό μοντέλο του βυζαντινισμού, μάλλον θα πρέπει να χαρακτηριστεί σοσιαλιστικό. Δηλαδή ένα μοντέλο με που δεν ανέκοπτε την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά αντίθετα ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικό στην εποπτεία των επιχειρήσεων, συνάμα δε προσανατόλιζε τους κατοίκους της και σε άλλες μορφές επιχειρήσεων με τέτοιο τρόπο, ώστε η ανεργία να είναι σχεδόν μηδενική. Το κράτος φρόντιζε να μη μένει ουδείς χωρίς τις βασικές ανάγκες (τροφή και στέγη), ενώ ακόμα και οι πληθυσμοί των πόλεων εποπτεύονταν. Το κράτος θεωρούσε αδιανόητο την τόση τρομακτική αστικοποίηση που βλέπουμε σήμερα και έχει κάνει τα οικονομικά μοντέλα αποτυχημένα. Φρόντιζε για τους ακριτικούς πληθυσμούς, έδινε κίνητρα για τη ζωή στην ύπαιθρο, απαγόρευε την είσοδο στην πρωτεύουσα, αν κάποιος δεν είχε βέβαιη εργασία ή εισόδημα για να μείνει, ενώ συνάμα το κόστος ζωής ήταν υψηλό για να αποφεύγεται ο συνωστισμός.

    Παρόλα αυτά, η διάκριση μίας ιδανικής πολιτείας, δε περνά όπως διαφαίνεται και στον Πλάτωνα απλώς από ένα πολίτευμα, αλλά από ολόκληρη διαδικασία, όπου η εύρεση του θείου, η ηθική, η καλλιέργεια του πνεύματος και των σχέσεων είναι αναπόσπαστο κομμάτι για την εύρυθμη λειτουργία, πράγμα που με μεγαλύτερη σαφήνεια και ενάργεια διατύπωση ο Αριστοτέλης.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: