Archive

Posts Tagged ‘Κριτική Σκέψη’

Ο Αναστοχασμός, Πηγή Επιτυχίας!

Ιουλίου 27, 2013 Σχολιάστε

Αναμφισβήτητα ο Gary Kasparov αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους σκακιστές που γνώρισε ο κόσμος. Στο βιβλίο του «Η Ζωή είναι σαν μια Παρτίδα Σκάκι» (Εκδόσεις Πατάκη) υπογραμμίζει την διαδικασία του ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΥ ως την κατεξοχήν διαδικασία βελτίωσης και επιτυχίας σε μια πληθώρα τομέων ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνεται και το σκάκι.

 

Νομίζω ότι αυτό το βιβλίο με παραδείγματα υποστηρίζει τον αναστοχασμό. Και εμείς σαν εκπαιδευτικοί πρέπει να τον ένταξουμε στην εκπαδευτικοί πράξη αν θέλουμε οι  μαθητές μας να επιτύχουν σε ότι αυτοί επιλέξουν.

 

Υ.Γ.

Ενδιαφέρον και το ποίημα με παρόμοιο τίτλο.

Πες μου τι διαβάζεις να σου πω ποιος είσαι;

Οκτωβρίου 23, 2012 Σχολιάστε

Συνέχεια εμπεδώνω στις διαπροσωπικές σχέσεις το «Πες μου τι διαβάζεις να σου πω ποιος είσαι;»

Αυτά που διαβάζουμε μας ασκούν επίδραση και περισσότερη επίδραση μας ασκούν αυτά που επιλέγουμε μόνοι μας να διαβάσουμε και όχι αυτά που μας συστήνουν οι άλλοι.

Βέβαια το ίδιο ισχύει και για τι σειρές/ταινίες βλέπουμε, σε τι ιστοσελίδες πλοηγούμαστε.

Στο πως εισπράττουμε αυτά που διαβάζουμε επιδρούν επίσης η πνευματική μας καλλιέργεια, οι αντιλήψεις μας, οι προκαταλήψεις μας, τα πάθη και οι αδυναμίες μας.

Δεν είναι τυχαίο που τώρα τελευταία έγινε της μόδας στην εκπαίδευση η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης.

Και επίσης δεν είναι τυχαίο ότι οι νοητικές μας αντιλήψεις για ένα θέμα που έχουμε σχηματίσει «μόνοι» μας αποσταθεροποιούνται δύσκολα ακόμα όπως υποστηρίζει η θεωρία του εποικοδομισμού.

Τι να πω; ΠΡΟΣΟΧΗ!

Είμαστε ότι διαβάζουμε, Είμαστε ότι ακούμε, Είμαστε ότι βλέπουμε, Είμαστε ότι Επιλέγουμε.

11 Στοιχεία για Σύγχρονο Θεωρητικό Παιδαγωγικό Background

Σεπτεμβρίου 2, 2012 Σχολιάστε

Ο φίλος μου ο Θόδωρος είναι ασφαλιστής. Ασχολείται όμως και με την εκπαίδευση κάνοντας Κατηχητικά. Και πραγματικά έχει το χάρισμα της διδασκαλίας . Μου ζήτησε να του δώσω ένα βιβλίο να διαβάσει ένα βιβλίο για συνεργατική διδασκαλία και του έδωσα  το Ομαδική Διδασκαλία, Θεμελίωση και παραδείγματα.  Εγώ βέβαια δεν το χω διαβάσει.

Ο φίλος μου κατέληξε στα εξής συμπεράσματα διαβάζοντας το:

  1. Η διδασκαλία πρέπει να γίνεται στη βάση του βιωματικού τρόπου μάθησης της καθημερινότητας.
  2. Η μορφή ανώτερου-κατώτερου, καθώς και η φρονηματική διδασκαλία δεν αποτελούν διεισδυτικούς τρόπους μάθησης
  3. Η μεταφύτευση, επίσης δεν αποτελεί διεισδυτικό τρόπο εκπαίδευσης
  4. Η  μονοδρομική διδασκαλία σήμερα θεωρείται άκρως αποτυχημένη μέθοδος εκπαίδευσης. Ο εκπαιδευόμενος πρέπει να έχει χώρο, να αναπτύξει τις απόψεις του, να εκφραστεί, να αναπτύξει την κριτική του ικανότητα, μέσω της επαγωγικής και παραγωγικής σκέψης, ειδάλλως το πραγματευόμενο αντικείμενο δεν γίνεται ουσιαστικά κατανοητό.
  5. Η μηχανοποιημένη διδασκαλία δεν είναι επιδραστική. Το μάθημα πρέπει να έχει διαρκώς την αίσθηση του απρόοπτου και του νέου
  6. Το μάθημα, πρέπει να κεντρίζει τον ενδιαφερόμενο
  7.  Ο αυτοσχεδιασμός είναι απαραίτητο στοιχείο μίας διεισδυτικής διδασκαλίας
  8. Η διδασκαλία πρέπει να ομαδική, καθώς και οι στόχοι. Διδασκαλία δίχως στόχους δε νοείται.
  9. Η διδασκαλία πρέπει να είναι συνεργατική. Η μη συνεργατική διδασκαλία ενισχύει το εγώ. Η αυστηρή πειθαρχεία επίσης, όπως και η φρονηματική ηθικολογία οδηγεί σε εγωκεντρική διδασκαλία και αποτρέπει την κοινωνική συμμετοχή.
  10. Η εμπιστοσύνη μεταξύ εκπαιδευόμενου και εκπαιδευτή προέρχεται μέσα από ένα κλίμα ειλικρίνειας και ισότητας. Ο εκπαιδευτής πρέπει να κερδίσει τη θέση του μέσω των γνώσεων και των μεθόδων του, ενώ πρέπει να αντιλαμβάνεται το ασυνείδητο κομμάτι των επιδιώξεων της ομάδας, πράγμα που επιτυγχάνουν οι κορυφαίοι εκπαιδευτές.
  11. Ομαδική εργασία και ισότιμη συζήτηση οδηγούν σε ωρίμανση της προσωπικότητας και κοινωνικοποίηση. Έτσι μόνο το παιδί μαθαίνει την ύπαρξη του ως εμείς και όχι ως εγώ! μαθαίνει να προσδιορίζεται από την κοινωνική συμμετοχή.

Τέλος η παιδεία πρέπει να έχει πάντοτε θεωρητικό υπόβαθρο, αλλά και πρακτικό-βιωματικό, ειδάλλως είναι ακρωτηριασμένη!

Παράδοση και Καινοτομία

Ιουνίου 28, 2012 2 σχόλια

Παρακολούθησα τις προάλλες δημοτικούς παραδοσιακούς χορούς και διαπίστωσα καινοτομίες στον καλαματιανό, στον τσάμικο.

Ρώτησα κάποιους πιο παλιούς που μεγαλώσανε με αυτούς τους χορούς σε αντίθεση με μένα και όντως μου επιβεβαίωσαν ότι κάποιες φιγούρες είναι καινοτομίες.

Ποιος έχει το δικαίωμα να αλλάζει την Παράδοση;

Για να δούμε τι λένε κάποιοι μεγάλοι;

Μια ήταν η φράση που έλεγε μέχρι τα τελευταία του ο μπάρμπα Τάσος (Τάσος Χαλκιάς):

Την παράδοση και τα μάτια σας!!!

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Χρόνης Αηδονίδης. Αναφέρει σε συνέντευξη του

Για να συνεχιστεί  αυτό το ιδιαίτερο γνώρισμα που έχει το παραδοσιακό τραγούδι και ο χορός και τα έθιμα, αφού είναι συνυφασμένα και με την θρησκεία και με την ιστορία . Αυτά τα τρία πάνε μαζί. Δεν πρέπει να λείψει κανένα στοιχείο από αυτά τα τρία. Από το τρίπτυχο αυτό. Θρησκεία-Ιστορία- Παράδοση.

Προσωπικά διαφωνώ με την αλλαγή της παράδοσης από τον οποιοδήποτε σφετεριστή της.

Αλλά αν θες να αλλάξεις την παράδοση;

Άλλαξε την! Αλλά πες το ότι την αλλάζεις, ότι εισάγεις καινοτόμα στοιχεία, ότι αυτό το μόρφωμα που θα προκύψει είτε πρόκειται για μουσική, για χορό, για τραγούδι δεν είναι παραδοσιακό. Ότι φέρει στοιχεία παράδοσης αλλά παραδοσιακό δεν είναι. Δήλωσε το! Μην φοβάσαι! Και αν πετύχει η καινοτομία πέτυχε! Άσε τον κόσμο στην τελική να κρίνει αν την θέλει. Αλλά μην το βαπτίζεις παραδοσιακό, εφόσον δεν είναι και θολώνεις τα κριτήρια του κοσμάκη.

 

Σκέψη Αγέλης (Groupthinking)

Ιουνίου 1, 2012 Σχολιάστε

Αντιγράφω, από το επίκαιρο βιβλίο του Ιάσονα Μανωλόπουλου “Το “επαχθές” χρέος της Ελλάδας” από τις Εκδόσεις Μελάνι, τα χαρακτηριστικά της σκέψης αγέλης (αγελαία σκέψη την ονομάζει ο συγγραφέας, groupthink στα αγγλικά):

  • Ψευδαίσθηση ότι είμαστε άτρωτοι
  • Συλλογικός εξορθολογισμός. Αγνοούμε κάθε προειδοποιήση και δεν επανεκτιμούμε τις παραδοχές.
  • Πίστη σε μια εγγενή ηθική
  • Στερεότυπες σκέψεις για όσους βρίσκονται εκτός της αγέλης
  • Άσκησης άμεσης πίεσης στους διαφωνούντες.
  • Αυτολογοκρισία.
  • Ψευδαίσθηση ομοφωνίας.
  • Ορισμός «φρουρών της σκέψης». Προστατεύουν την ομάδα από πληροφορίες που αντιτίθενται στις πεποιθήσεις της αγέλης

Τα παραπάνω δυστυχώς έχουν εφαρμογή σε όλες τις μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες (επιχειρήσεις, κράτη, έθνη, επαγγελματικές κοινότητες) και πρέπει να λαμβάνεται πρόνοια για την αποφυγή της.

 

 

Κριτική Σκέψη (Ορισμοί)

Φεβρουαρίου 27, 2012 2 σχόλια

Θα αποπειραθώ να συγκεντρώσω ορισμούς για την Κριτική Σκέψη η οποία είναι αρκετά επίκαιρη έννοια στα εκπαιδευτικά δρώμενα.

Παραθέτω τους παρακάτω ορισμούς γιατί όλοι μιλάμε για κριτική σκέψη αλλά εννοούμε όλοι το ίδιο ή αποδίδουμε διαφορετικό περιεχόμενο;

Ορισμός κατά Ματσαγγούρα (από το βιβλίο του  «Στρατηγικές Διδασκαλίας: Η Κριτική Σκέψη στη Διδακτική Πράξη, Gutenberg, 2002»).

Κριτική Σκέψη είναι η νοητικό-συναισθηματική λειτουργία που ενεργοποιεί επιλεκτικά και συνδυαστικά γνωστικές δεξιότητες, λογικούς συλλογισμούς και μεταγνωστικές στρατηγικές, με την βοήθεια των οποίων το άτομο επεξεργάζεται τα δεδομένα με λογικό τρόπο και αποστασιοποιημένο από τις προσωπικές του πεποιθήσεις και προκαταλήψεις, προκειμένου να δαμάσει το πλήθος των ετερογενών στοιχείων τους, ώστε τελικά να καταλήξει σε έγκυρα και λογικά συμπεράσματα, διαπιστώσεις, κρίσεις, πεποιθήσεις και επιλογές δράσης.

Ορισμός κατά Γιανναρά

Ορίζουμε την Κριτική Σκέψη ως ανάγκη και τρόπο να κρίνουμε (δια-κρίνουμε, ξεχωρίζουμε) τι είναι αληθινό και τι ψεύτικο, τι ορθό και τι λάθος, τι πραγματικό και τι φαντασιώδες – ποια πληροφορία των ατομικών αισθήσεων ή ποια σύλληψη του ατομικού νου συνιστά έγκυρη και ποια μη έγκυρη γνώση.

Ορισμός κατά Lipman (από το βιβλίο «Η σκέψη στην εκπαίδευση  Πατάκης»)

Η Κριτική Σκέψη είναι σκέψη που διευκολύνει την κρίση, διότι βασίζεται σε κριτήρια, είναι αυτοδιορθωτική και αντιλαμβάνεται τις διαφορές καταστάσεων

 

στο Κεφάλαιο 8 στο βιβλίο» Οι σκοποί της εκπαίδευσης» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο υπάρχουν και άλλοι ορισμοί τους οποίους δεν συμπεριέλαβα λόγω της κριτικής που υφίστανται στο συγκεκριμένο κεφάλαιο

συνεχίζεται…

Αρέσει σε %d bloggers: